اپیوئید

در تلاش برای رهایی از این گرداب

بدون رنگ، بدون طعم

۱۳ فروردین ۹۷

زندگی یک فیلم شد،

  “لحظات” معنا باخت،

     همه چیز تکراری‌ست.


هر لحظه‌ یک صحنه‌ی فیلم،

  هر صحنه یک خاطره با بوسه‌ای داغ

    که ز یادش می‌شود این دل شاد.


یک غذا شد،

  که نه شور است، نه شیرین و نه تلخ

    نه بویی دارد، و نه رنگی

      و در این دیگ غذا، تو را می‌جویم


آهویی شدم سرگردان،

  در خیابان‌های کثیف تهران،

    فراری از دشت‌های بی‌رنگ و گل‌های پژمرده

      زندانی حبس ابد زندان خاطرات.

comments powered by Disqus